Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 102 (Rāmeṇa Rāvaṇa-drāvaṇam — Lakṣmaṇam Uddiśya Rāma-vilāpaḥ — Hanumata Oṣadhi-parvatānayanaṃ Lakṣmaṇotthānaṃ Ca)
रामेण रावणद्रावणम् — लक्ष्मणमुद्दिश्य रामविलापः — हनुमत ओषधिपर्वतानयनं लक्ष्मणोत्थानं च
VR 6.102.26Baroda CE 6.89.10
नह्यस्य विकृतं वक्त्रं न च श्यामत्वमागतम् ।
[Baroda CE 6.89.10]nahyasya vikṛtaṃ vaktraṃ na ca śyāmatvamāgatam |
सुप्रभं च प्रसन्नं च मुखमस्य निरीक्ष्यताम् ॥ २६ ॥
suprabhaṃ ca prasannaṃ ca mukhamasya nirīkṣyatām || 26 ||
Scholarly Translation
“For his countenance is not contorted (na hy asya vikṛtaṃ vaktram), nor has it turned dark (na ca śyāmatvam āgatam); behold his face, which is radiant and serene (suprabhaṃ ca prasannaṃ ca)!
Narrative Context (Verses 25–30): Pointing out Lakṣmaṇa's radiant face, lotus-red palms, and heaving chest as signs of life, Suṣeṇa dispatches Hanūmān to Mount Mahodaya to fetch the reviving herbs.