Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 102 (Rāmeṇa Rāvaṇa-drāvaṇam — Lakṣmaṇam Uddiśya Rāma-vilāpaḥ — Hanumata Oṣadhi-parvatānayanaṃ Lakṣmaṇotthānaṃ Ca)
रामेण रावणद्रावणम् — लक्ष्मणमुद्दिश्य रामविलापः — हनुमत ओषधिपर्वतानयनं लक्ष्मणोत्थानं च
VR 6.102.4Baroda CE 6.89.3
शोणितार्द्रमिमं वीरं प्राणैः प्रियतरं मम ।
[Baroda CE 6.89.3]śoṇitārdramimaṃ vīraṃ prāṇaiḥ priyataraṃ mama |
पश्यतो मम का शक्तिर्योद्धुं पर्याकुलात्मनः ॥ ४ ॥
paśyato mama kā śaktiryoddhuṃ paryākulātmanaḥ || 4 ||
Scholarly Translation
“Beholding this hero drenched in blood (śoṇitārdram)—dearer to me than my own life-breaths (prāṇaiḥ priyataraṃ mama)—what strength to fight remains in me, whose soul is distraught (paryākulātmanaḥ)?
Narrative Context (Verses 1–6): Having driven Rāvaṇa from the field, Rāma beholds Lakṣmaṇa writhing in blood like a serpent and laments to Suṣeṇa that his valor falters and his bow slips from his hand.