Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 102 (Rāmeṇa Rāvaṇa-drāvaṇam — Lakṣmaṇam Uddiśya Rāma-vilāpaḥ — Hanumata Oṣadhi-parvatānayanaṃ Lakṣmaṇotthānaṃ Ca)
रामेण रावणद्रावणम् — लक्ष्मणमुद्दिश्य रामविलापः — हनुमत ओषधिपर्वतानयनं लक्ष्मणोत्थानं च
† VR 6.102.40† Southern Recension only (omitted in Baroda CE)
† समागम्य महावेगः संन्यस्य शिखरं गिरेः ।
[Southern Recension only (omitted in Baroda CE)]† samāgamya mahāvegaḥ saṃnyasya śikharaṃ gireḥ |
† विश्रम्य किंचिद्धनुमान् सुषेणमिदमब्रवीत् ॥ ४० ॥
† viśramya kiṃciddhanumān suṣeṇamidamabravīt || 40 ||
Scholarly Translation
Arriving with great speed (samāgamya mahāvegaḥ), setting down the peak of the mountain (saṃnyasya śikharaṃ gireḥ), and resting a moment (viśramya kiṃcit), Hanūmān spoke these words to Suṣeṇa:
Narrative Context (Verses 37–42): Shaking the mountain peak three times, Hanūmān uproots the tree-crowned summit, flies back through the sky like a rain-cloud, and sets it down before Suṣeṇa, who plucks the herbs.