Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 102 (Rāmeṇa Rāvaṇa-drāvaṇam — Lakṣmaṇam Uddiśya Rāma-vilāpaḥ — Hanumata Oṣadhi-parvatānayanaṃ Lakṣmaṇotthānaṃ Ca)
रामेण रावणद्रावणम् — लक्ष्मणमुद्दिश्य रामविलापः — हनुमत ओषधिपर्वतानयनं लक्ष्मणोत्थानं च
VR 6.102.42Baroda CE 6.89.22
एवं कथयमानं तु प्रशस्य पवनात्मजम् ।
[Baroda CE 6.89.22]evaṃ kathayamānaṃ tu praśasya pavanātmajam |
सुषेणो वानरश्रेष्ठो जग्राहोत्पाट्य चौषधीः ॥ ४२ ॥
suṣeṇo vānaraśreṣṭho jagrāhotpāṭya cauṣadhīḥ || 42 ||
Scholarly Translation
Praising the son of the Wind-god (praśasya pavanātmajam) who spoke thus, Suṣeṇa, foremost of monkeys, plucked and took up the herbs (jagrāhotpāṭya cauṣadhīḥ).
Narrative Context (Verses 37–42): Shaking the mountain peak three times, Hanūmān uproots the tree-crowned summit, flies back through the sky like a rain-cloud, and sets it down before Suṣeṇa, who plucks the herbs.