Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 102 (Rāmeṇa Rāvaṇa-drāvaṇam — Lakṣmaṇam Uddiśya Rāma-vilāpaḥ — Hanumata Oṣadhi-parvatānayanaṃ Lakṣmaṇotthānaṃ Ca)
रामेण रावणद्रावणम् — लक्ष्मणमुद्दिश्य रामविलापः — हनुमत ओषधिपर्वतानयनं लक्ष्मणोत्थानं च
VR 6.102.46Baroda CE 6.89.25
तमुत्थितं तु हरयो भूतलात् प्रेक्ष्य लक्ष्मणम् ।
[Baroda CE 6.89.25]tamutthitaṃ tu harayo bhūtalāt prekṣya lakṣmaṇam |
साधुसाध्विति सुप्रीता लक्ष्मणं प्रत्यपूजयन् ॥ ४६ ॥
sādhusādhviti suprītā lakṣmaṇaṃ pratyapūjayan || 46 ||
Scholarly Translation
Beholding Lakṣmaṇa risen from the ground, the monkeys, supremely delighted (suprītāḥ), acclaimed Lakṣmaṇa with cries of “Well done! Well done (sādhu sādhv iti)!”
Narrative Context (Verses 43–47): As the monkeys marvel at Hanūmān's feat, Suṣeṇa crushes the herb and administers it into Lakṣmaṇa's nostrils; instantly healed of dart and pain, Lakṣmaṇa rises to Rāma's tearful embrace.