Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 102 (Rāmeṇa Rāvaṇa-drāvaṇam — Lakṣmaṇam Uddiśya Rāma-vilāpaḥ — Hanumata Oṣadhi-parvatānayanaṃ Lakṣmaṇotthānaṃ Ca)
रामेण रावणद्रावणम् — लक्ष्मणमुद्दिश्य रामविलापः — हनुमत ओषधिपर्वतानयनं लक्ष्मणोत्थानं च
VR 6.102.48Baroda CE 6.89.27
अब्रवीच्च परिष्वज्य सौमित्रिं राघवस्तदा ।
[Baroda CE 6.89.27]abravīcca pariṣvajya saumitriṃ rāghavastadā |
दिष्ट्या त्वां वीर पश्यामि मरणात् पुनरागतम् ॥ ४८ ॥
diṣṭyā tvāṃ vīra paśyāmi maraṇāt punarāgatam || 48 ||
Scholarly Translation
Embracing Saumitri (pariṣvajya saumitrim), Rāghava then spoke: “By good fortune (diṣṭyā), O hero, I behold you returned again from death (maraṇāt punar āgatam)!
Narrative Context (Verses 48–52): When Rāma declares that neither life, Sītā, nor victory would matter had Lakṣmaṇa died, Lakṣmaṇa gently chides him, reminding him that keeping one's vow is the mark of greatness.