Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 102 (Rāmeṇa Rāvaṇa-drāvaṇam — Lakṣmaṇam Uddiśya Rāma-vilāpaḥ — Hanumata Oṣadhi-parvatānayanaṃ Lakṣmaṇotthānaṃ Ca)
रामेण रावणद्रावणम् — लक्ष्मणमुद्दिश्य रामविलापः — हनुमत ओषधिपर्वतानयनं लक्ष्मणोत्थानं च
VR 6.102.55Baroda CE 6.89.34
अहं तु वधमच्छामि शीघ्रमस्य दुरात्मनः ।
[Baroda CE 6.89.34]ahaṃ tu vadhamacchāmi śīghramasya durātmanaḥ |
यावदस्तं न यात्येष कृतकर्मा दिवाकरः ॥ ५५ ॥
yāvadastaṃ na yātyeṣa kṛtakarmā divākaraḥ || 55 ||
Scholarly Translation
“Indeed, I wish to behold the swift slaying of this wicked-souled wretch (vadham icchāmi śīghram asya durātmanaḥ) before this sun, having accomplished its daily course, goes to its setting (yāvad astaṃ na yāty eṣa kṛtakarmā divākaraḥ)!
Narrative Context (Verses 53–56): Urging Rāma not to despair on his account, Lakṣmaṇa declares that Rāvaṇa cannot escape his shafts alive like an elephant before a lion, and bids him slay Rāvaṇa before sunset.