Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 114 (Mandodaryāḥ Karuṇo Vilāpaḥ — Rāmeṇa Vibhīṣaṇa-dvārā Rāvaṇa-saṃskārājñā (Maraṇāntāni Vairāṇi))
मन्दोदर्याः करुणो विलापः — रामेण विभीषणद्वारा रावणसंस्काराज्ञा (मरणान्तानि वैराणि)
VR 6.114.18Baroda CE 6.99.12
प्रविष्टो हनुमान् वीर्यात् तदैव व्यथिता वयम् ।
[Line 1: in Baroda CE 6.99.12]praviṣṭo hanumān vīryāt tadaiva vyathitā vayam |
क्रियतामविरोधश्च राघवेणेति यन्मया ॥ १८ ॥
[Line 2: in Baroda CE 6.99.13]kriyatāmavirodhaśca rāghaveṇeti yanmayā || 18 ||
Scholarly Translation
was entered by Hanumān through his valour, even then we were struck with anguish. And when you were repeatedly told by me, ‘Let hostility with Rāghava be avoided (kriyatām avirodhaś ca)’—
Narrative Context (Verses 13–18): Hailing Rāma as Lord Viṣṇu incarnate accompanied by the gods in Vānara form, Mandodarī laments that Rāvaṇa's own senses conquered him and ignored her warnings.