Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 114 (Mandodaryāḥ Karuṇo Vilāpaḥ — Rāmeṇa Vibhīṣaṇa-dvārā Rāvaṇa-saṃskārājñā (Maraṇāntāni Vairāṇi))
मन्दोदर्याः करुणो विलापः — रामेण विभीषणद्वारा रावणसंस्काराज्ञा (मरणान्तानि वैराणि)
VR 6.114.31Baroda CE 6.99.18
अल्पपुण्या त्वहं घोरे पतिता शोकसागरे ।
[Line 1: in Baroda CE 6.99.18]alpapuṇyā tvahaṃ ghore patitā śokasāgare |
कैलासे मन्दरे मेरौ तथा चैत्ररथे वने ॥ ३१ ॥
[Line 2: in Baroda CE 6.99.19]kailāse mandare merau tathā caitrarathe vane || 31 ||
Scholarly Translation
“whereas I, of scant merit (alpapuṇyā), have fallen into a dreadful ocean of grief (śokasāgare)! I who once sported in your company upon Kailāsa, Mandara, Meru, and in the Caitraratha grove,
Narrative Context (Verses 31–36): Plunged into an ocean of grief after sporting with Rāvaṇa across celestial mountains, Mandodarī cries fie upon the fickle fortune of kings and mourns his once-radiant face.