Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 114 (Mandodaryāḥ Karuṇo Vilāpaḥ — Rāmeṇa Vibhīṣaṇa-dvārā Rāvaṇa-saṃskārājñā (Maraṇāntāni Vairāṇi))
मन्दोदर्याः करुणो विलापः — रामेण विभीषणद्वारा रावणसंस्काराज्ञा (मरणान्तानि वैराणि)
VR 6.114.33Baroda CE 6.99.20 (3-line verse in CE)
पश्यन्ती विविधान् देशांस्तांस्तांश्चित्रस्रगम्बरा ।
[Baroda CE 6.99.20 (3-line verse in CE)]paśyantī vividhān deśāṃstāṃstāṃścitrasragambarā |
भ्रंशिता कामभोगेभ्यः सास्मि वीर वधात् तव ॥ ३३ ॥
bhraṃśitā kāmabhogebhyaḥ sāsmi vīra vadhāt tava || 33 ||
Scholarly Translation
beholding those various lands while decked in variegated garlands and garments—that very I, O hero, am today bereft of all sensual delights (bhraṃśitā kāmabhogebhyaḥ) through your slaying!
Narrative Context (Verses 31–36): Plunged into an ocean of grief after sporting with Rāvaṇa across celestial mountains, Mandodarī cries fie upon the fickle fortune of kings and mourns his once-radiant face.