Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 114 (Mandodaryāḥ Karuṇo Vilāpaḥ — Rāmeṇa Vibhīṣaṇa-dvārā Rāvaṇa-saṃskārājñā (Maraṇāntāni Vairāṇi))
मन्दोदर्याः करुणो विलापः — रामेण विभीषणद्वारा रावणसंस्काराज्ञा (मरणान्तानि वैराणि)
VR 6.114.4Baroda CE 6.99.4
ऋषयश्च महान्तोऽपि गन्धर्वाश्च यशस्विनः ।
[Baroda CE 6.99.4]ṛṣayaśca mahānto'pi gandharvāśca yaśasvinaḥ |
ननु नाम तवोद्वेगाच्चारणाश्च दिशो गताः ॥ ४ ॥
nanu nāma tavodvegāccāraṇāśca diśo gatāḥ || 4 ||
Scholarly Translation
Surely indeed, great sages (ṛṣayaḥ), illustrious Gandharvas, and Cāraṇas fled in all directions out of terror of you (tavodvegāt)!
Narrative Context (Verses 1–6): Beholding her ten-necked husband slain by Rāma of inconceivable deeds, Rāvaṇa's beloved chief queen Mandodarī gazes piteously upon her lord and begins her heart-rending lament.