Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 114 (Mandodaryāḥ Karuṇo Vilāpaḥ — Rāmeṇa Vibhīṣaṇa-dvārā Rāvaṇa-saṃskārājñā (Maraṇāntāni Vairāṇi))
मन्दोदर्याः करुणो विलापः — रामेण विभीषणद्वारा रावणसंस्काराज्ञा (मरणान्तानि वैराणि)
VR 6.114.95Baroda CE 6.99.33
रावणो नार्हते पूजां पूज्योऽपि गुरुगौरवात् ।
[Line 1: in Baroda CE 6.99.33]rāvaṇo nārhate pūjāṃ pūjyo'pi gurugauravāt |
नृशंस इति मां राम वक्ष्यन्ति मनुजा भुवि ॥ ९५ ॥
[Line 2: in Baroda CE 6.99.34]nṛśaṃsa iti māṃ rāma vakṣyanti manujā bhuvi || 95 ||
Scholarly Translation
Rāvaṇa does not deserve reverence, even though venerable by reason of his seniority (pūjyo 'pi gurugauravāt). Men on earth will call me ruthless (nṛśaṃsa iti māṃ vakṣyanti), O Rāma [if I cremate him];
Narrative Context (Verses 91–96): Bidden by Rāma to perform his brother's obsequies and console the women, Vibhīṣaṇa refuses to cremate a cruel violator of another's wife, delighting Rāma.