Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 116 (Hanumatā Sītāyai Rāvaṇa-vadha-priya-sandeśa-nivedanam — Rākṣasī-vadha-prastāvaḥ Sītayā Karuṇayā Nivāraṇam (Na Kaścin Nāparādhyati))
हनुमता सीतायै रावणवधप्रियसन्देशनिवेदनम् — राक्षसीवधप्रस्तावः सीतया करुणया निवारणम् (न कश्चिन्नापराध्यति)
VR 6.116.19Baroda CE 6.101.17
न हि पश्यामि तत् सौम्य पृथिव्यामपि वानर ।
[Baroda CE 6.101.17]na hi paśyāmi tat saumya pṛthivyāmapi vānara |
सदृशं यत्प्रियाख्याने तव दत्त्वा भवेत् सुखम् ॥ १९ ॥
sadṛśaṃ yatpriyākhyāne tava dattvā bhavet sukham || 19 ||
Scholarly Translation
Nor do I behold even upon the earth (pṛthivyām api), O gentle monkey (saumya vānara), anything comparable (sadṛśam) at this announcement of glad tidings (yat priyākhyāne) which, having been given to you, would bring me satisfaction (bhavet sukham).
Narrative Context (Verses 19–24): Sītā declares that neither gold, jewels, nor sovereignty over the three worlds can equal Hanūmān’s words, and Hanūmān replies that her affectionate praise surpasses celestial kingship.