Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 116 (Hanumatā Sītāyai Rāvaṇa-vadha-priya-sandeśa-nivedanam — Rākṣasī-vadha-prastāvaḥ Sītayā Karuṇayā Nivāraṇam (Na Kaścin Nāparādhyati))
हनुमता सीतायै रावणवधप्रियसन्देशनिवेदनम् — राक्षसीवधप्रस्तावः सीतया करुणया निवारणम् (न कश्चिन्नापराध्यति)
VR 6.116.20Baroda CE 6.101.18
हिरण्यं वा सुवर्णं वा रत्नानि विविधानि च ।
[Baroda CE 6.101.18]hiraṇyaṃ vā suvarṇaṃ vā ratnāni vividhāni ca |
राज्यं वा त्रिषु लोकेषु एतन्नार्हति भाषितम् ॥ २० ॥
rājyaṃ vā triṣu lokeṣu etannārhati bhāṣitam || 20 ||
Scholarly Translation
Neither silver (hiraṇyam), nor gold (suvarṇam), nor manifold jewels, nor sovereignty over the three worlds (rājyaṃ vā triṣu lokeṣu) is worthy of this utterance (etan nārhati bhāṣitam).”
Narrative Context (Verses 19–24): Sītā declares that neither gold, jewels, nor sovereignty over the three worlds can equal Hanūmān’s words, and Hanūmān replies that her affectionate praise surpasses celestial kingship.