Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 116 (Hanumatā Sītāyai Rāvaṇa-vadha-priya-sandeśa-nivedanam — Rākṣasī-vadha-prastāvaḥ Sītayā Karuṇayā Nivāraṇam (Na Kaścin Nāparādhyati))
हनुमता सीतायै रावणवधप्रियसन्देशनिवेदनम् — राक्षसीवधप्रस्तावः सीतया करुणया निवारणम् (न कश्चिन्नापराध्यति)
VR 6.116.21Baroda CE 6.101.19
एवमुक्तस्तु वैदेह्या प्रत्युवाच प्लवंगमः ।
[Baroda CE 6.101.19]evamuktastu vaidehyā pratyuvāca plavaṃgamaḥ |
प्रगृहीताञ्जलिर्हर्षात् सीतायाः प्रमुखे स्थितः ॥ २१ ॥
pragṛhītāñjalirharṣāt sītāyāḥ pramukhe sthitaḥ || 21 ||
Scholarly Translation
Thus addressed by Vaidehī, the leaper (plavaṃgamaḥ), standing before Sītā (sītāyāḥ pramukhe sthitaḥ) with joined palms out of joy (pragṛhītāñjalir harṣāt), replied:
Narrative Context (Verses 19–24): Sītā declares that neither gold, jewels, nor sovereignty over the three worlds can equal Hanūmān’s words, and Hanūmān replies that her affectionate praise surpasses celestial kingship.