Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 116 (Hanumatā Sītāyai Rāvaṇa-vadha-priya-sandeśa-nivedanam — Rākṣasī-vadha-prastāvaḥ Sītayā Karuṇayā Nivāraṇam (Na Kaścin Nāparādhyati))
हनुमता सीतायै रावणवधप्रियसन्देशनिवेदनम् — राक्षसीवधप्रस्तावः सीतया करुणया निवारणम् (न कश्चिन्नापराध्यति)
† VR 6.116.33† Partial Southern Recension (hemistich omitted in Baroda CE)
† विकृता विकृताकाराः क्रूराः क्रूरकचेक्षणाः ।
[Line 1: Southern Recension only]† vikṛtā vikṛtākārāḥ krūrāḥ krūrakacekṣaṇāḥ |
इच्छामि विविधैर्घातैर्हन्तुमेताः सुदारुणाः ॥ ३३ ॥
[Line 2: in Baroda CE 6.101.25]icchāmi vividhairghātairhantumetāḥ sudāruṇāḥ || 33 ||
Scholarly Translation
Deformed, of hideous aspect (vikṛtākārāḥ), cruel, with fierce hair and eyes (krūrakacekṣaṇāḥ)—I wish to slay these utterly dreadful ones (sudāruṇāḥ) with manifold blows (vividhair ghātaiḥ).
Narrative Context (Verses 31–36): Recalling how the hideous Rākṣasīs repeatedly reviled Sītā in the Aśoka grove at Rāvaṇa’s command, Hanūmān begs for the boon of battering and slaying her tormentors.