Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 116 (Hanumatā Sītāyai Rāvaṇa-vadha-priya-sandeśa-nivedanam — Rākṣasī-vadha-prastāvaḥ Sītayā Karuṇayā Nivāraṇam (Na Kaścin Nāparādhyati))
हनुमता सीतायै रावणवधप्रियसन्देशनिवेदनम् — राक्षसीवधप्रस्तावः सीतया करुणया निवारणम् (न कश्चिन्नापराध्यति)
VR 6.116.35Baroda CE 6.101.26
जङ्घाजानुप्रहारैश्च दन्तानां चैव पीडनैः ।
[Line 1: in Baroda CE 6.101.26]jaṅghājānuprahāraiśca dantānāṃ caiva pīḍanaiḥ |
कर्तनैः कर्णनासानां केशानां लुञ्चनैस्तथा ॥ ३५ ॥
[Line 2: in Baroda CE 6.101.27]kartanaiḥ karṇanāsānāṃ keśānāṃ luñcanaistathā || 35 ||
Scholarly Translation
with blows of shins and knees (jaṅghājānuprahāraiś ca), by crushing their teeth (dantānāṃ caiva pīḍanaiḥ), by slicing off their ears and noses (kartanaiḥ karṇanāsānām), and by tearing out their hair (keśānāṃ luñcanais tathā)—
Narrative Context (Verses 31–36): Recalling how the hideous Rākṣasīs repeatedly reviled Sītā in the Aśoka grove at Rāvaṇa’s command, Hanūmān begs for the boon of battering and slaying her tormentors.