Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 116 (Hanumatā Sītāyai Rāvaṇa-vadha-priya-sandeśa-nivedanam — Rākṣasī-vadha-prastāvaḥ Sītayā Karuṇayā Nivāraṇam (Na Kaścin Nāparādhyati))
हनुमता सीतायै रावणवधप्रियसन्देशनिवेदनम् — राक्षसीवधप्रस्तावः सीतया करुणया निवारणम् (न कश्चिन्नापराध्यति)
VR 6.116.43Baroda CE 6.101.34
अयं व्याघ्रसमीपे तु पुराणो धर्मसंहितः ।
[Baroda CE 6.101.34]ayaṃ vyāghrasamīpe tu purāṇo dharmasaṃhitaḥ |
ऋक्षेण गीतः श्लोकोऽस्ति तं निबोध प्लवंगम ॥ ४३ ॥
ṛkṣeṇa gītaḥ śloko'sti taṃ nibodha plavaṃgama || 43 ||
Scholarly Translation
There is this ancient verse (purāṇaḥ ślokaḥ), full of dharma (dharmasaṃhitaḥ), sung by a bear in the presence of a tiger (vyāghrasamīpe tv ṛkṣeṇa gītaḥ); hear it, O leaper:
Narrative Context (Verses 43–48): Reciting an ancient verse sung by a bear in the presence of a tiger, Sītā teaches that a noble soul must show compassion even toward sinners deserving death.