Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 116 (Hanumatā Sītāyai Rāvaṇa-vadha-priya-sandeśa-nivedanam — Rākṣasī-vadha-prastāvaḥ Sītayā Karuṇayā Nivāraṇam (Na Kaścin Nāparādhyati))
हनुमता सीतायै रावणवधप्रियसन्देशनिवेदनम् — राक्षसीवधप्रस्तावः सीतया करुणया निवारणम् (न कश्चिन्नापराध्यति)
VR 6.116.45Baroda CE 6.101.36
पापानां वा शुभानां वा वधार्हाणामथापि वा ।
[Baroda CE 6.101.36]pāpānāṃ vā śubhānāṃ vā vadhārhāṇāmathāpi vā |
कार्यं कारुण्यमार्येण न कश्चिन्नापराध्यति ॥ ४५ ॥
kāryaṃ kāruṇyamāryeṇa na kaścinnāparādhyati || 45 ||
Scholarly Translation
Whether toward the sinful, or the virtuous, or even those deserving death (vadhārhāṇām athāpi vā), compassion must be practiced by a noble soul (kāryaṃ kāruṇyam āryeṇa); for there is no one who never offends (na kaścin nāparādhyati).
Narrative Context (Verses 43–48): Reciting an ancient verse sung by a bear in the presence of a tiger, Sītā teaches that a noble soul must show compassion even toward sinners deserving death.