Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 116 (Hanumatā Sītāyai Rāvaṇa-vadha-priya-sandeśa-nivedanam — Rākṣasī-vadha-prastāvaḥ Sītayā Karuṇayā Nivāraṇam (Na Kaścin Nāparādhyati))
हनुमता सीतायै रावणवधप्रियसन्देशनिवेदनम् — राक्षसीवधप्रस्तावः सीतया करुणया निवारणम् (न कश्चिन्नापराध्यति)
VR 6.116.46Baroda CE 6.101.37
लोकहिंसाविहाराणां क्रूराणां पापकर्मणाम् ।
[Baroda CE 6.101.37]lokahiṃsāvihārāṇāṃ krūrāṇāṃ pāpakarmaṇām |
कुर्वतामपि पापानि नैव कार्यमशोभनम् ॥ ४६ ॥
kurvatāmapi pāpāni naiva kāryamaśobhanam || 46 ||
Scholarly Translation
Even toward those cruel doers of evil deeds who delight in harming the world (lokahiṃsāvihārāṇām), when they commit sins, nothing ignoble should ever be done (naiva kāryam aśobhanam).”
Narrative Context (Verses 43–48): Reciting an ancient verse sung by a bear in the presence of a tiger, Sītā teaches that a noble soul must show compassion even toward sinners deserving death.