Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 116 (Hanumatā Sītāyai Rāvaṇa-vadha-priya-sandeśa-nivedanam — Rākṣasī-vadha-prastāvaḥ Sītayā Karuṇayā Nivāraṇam (Na Kaścin Nāparādhyati))
हनुमता सीतायै रावणवधप्रियसन्देशनिवेदनम् — राक्षसीवधप्रस्तावः सीतया करुणया निवारणम् (न कश्चिन्नापराध्यति)
VR 6.116.48Baroda CE 6.101.39
युक्ता रामस्य भवती धर्मपत्नी गुणान्विता ।
[Baroda CE 6.101.39]yuktā rāmasya bhavatī dharmapatnī guṇānvitā |
प्रतिसंदिश मां देवि गमिष्ये यत्र राघवः ॥ ४८ ॥
pratisaṃdiśa māṃ devi gamiṣye yatra rāghavaḥ || 48 ||
Scholarly Translation
“You are the worthy (yuktā), virtuous wife of Rāma (rāmasya dharmapatnī), endowed with every excellence (guṇānvitā); give me a return message (pratisandiśa mām), O noble lady—I shall go where Rāghava is.”
Narrative Context (Verses 43–48): Reciting an ancient verse sung by a bear in the presence of a tiger, Sītā teaches that a noble soul must show compassion even toward sinners deserving death.