Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 29 (Śārdūlādi-cāra-praiṣaṇam — Vibhīṣaṇena Grahaṇam — Rāvaṇāya Nivedanam)
शार्दूलादिचारप्रैषणम् — विभीषणेन ग्रहणम् — रावणाय निवेदनम्
VR 6.29.9Baroda CE 6.20.7
आचार्या गुरवो वृद्धा वृथा वां पर्युपासिताः ।
[Baroda CE 6.20.7]ācāryā guravo vṛddhā vṛthā vāṃ paryupāsitāḥ |
सारं यद् राजशास्त्राणामनुजीव्यं न गृह्यते ॥ ९ ॥
sāraṃ yad rājaśāstrāṇāmanujīvyaṃ na gṛhyate || 9 ||
Scholarly Translation
In vain have preceptors, elders, and the aged (ācāryā guravo vṛddhāḥ) been waited upon by you two (vṛthā vāṃ paryupāsitāḥ), since the vital essence of royal treatises (sāraṃ yad rājaśāstrāṇām), by which a courtier must live (anujīvyam), has not been grasped (na gṛhyate)!
Narrative Context (Verses 7–12): Rāvaṇa berates Śuka and Sāraṇa for praising hostile enemies out of season, mocking their wasted study of statecraft and threatening royal punishment.