Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 31 (Māyā-Rāma-śiro-dhanuṣor Nirmāṇārthaṃ Vidyujjihvasya Niyojanam — Aśokavanikāyāṃ Rāvaṇāgamanam)
मायारामशिरोराधनुषोर्निर्माणार्थं विद्युज्जिह्वस्य नियोजनम् — अशोकवनिकायां रावणागमनम्
VR 6.31.15Baroda CE 6.22.13
खरहन्ता स ते भर्ता राघवः समरे हतः ।
[Line 1: in Baroda CE 6.22.13]kharahantā sa te bhartā rāghavaḥ samare hataḥ |
छिन्नं ते सर्वथा मूलं दर्पश्च निहतो मया ॥ १५ ॥
[Line 2: in Baroda CE 6.22.14]chinnaṃ te sarvathā mūlaṃ darpaśca nihato mayā || 15 ||
Scholarly Translation
that husband of yours, Rāghava the slayer of Khara (khara-hantā), has been slain in battle! Your root (mūlam) is utterly severed, and your pride (darpaḥ) has been struck down by me.
Narrative Context (Verses 13–18): Approaching Sītā with feigned jubilation, Rāvaṇa insolently announces that her husband Rāma has been slain in battle, urging her to abandon hope and hear how her lord perished.