Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 32 (Māyā-Rāma-śiro-darśanena Sītāyā Dāruṇo Vilāpaḥ — Rāvaṇasya Nirgamanam)
मायारामशिरोदर्शननेन सीताया दारुणो विलापः — रावणस्य निर्गमनम्
VR 6.32.26Baroda CE 6.23.26
स तस्याः परिपृच्छन्त्या वधं मित्रबलस्य ते ।
[Baroda CE 6.23.26]sa tasyāḥ paripṛcchantyā vadhaṃ mitrabalasya te |
तव चाख्यास्यते नूनं निशायां राक्षसैर्वधम् ॥ २६ ॥
tava cākhyāsyate nūnaṃ niśāyāṃ rākṣasairvadham || 26 ||
Scholarly Translation
And when she questions him (tasyāḥ paripṛcchantyāḥ), he will surely recount (ākhyāsyate) the slaughter of your allied army (mitra-balasya) and your own slaying by the rākṣasas at night.
Narrative Context (Verses 25–30): Picturing Kausalyā's heartbreak when Lakṣmaṇa returns alone, Sītā blames her own past karma and folly for bringing death upon Rāma, who crossed the ocean only to perish in a cow's hoofprint.