Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 32 (Māyā-Rāma-śiro-darśanena Sītāyā Dāruṇo Vilāpaḥ — Rāvaṇasya Nirgamanam)
मायारामशिरोदर्शननेन सीताया दारुणो विलापः — रावणस्य निर्गमनम्
VR 6.32.27Baroda CE 6.23.27
सा त्वां सुप्तं हतं ज्ञात्वा मां च रक्षोगृहं गताम् ।
[Baroda CE 6.23.27]sā tvāṃ suptaṃ hataṃ jñātvā māṃ ca rakṣogṛhaṃ gatām |
हृदयेनावदीर्णेन न भविष्यति राघव ॥ २७ ॥
hṛdayenāvadīrṇena na bhaviṣyati rāghava || 27 ||
Scholarly Translation
Learning that you were slain in sleep (suptaṃ hatam) and that I have passed into the house of the rākṣasas (rakṣo-gṛhaṃ gatām), she will cease to live (na bhaviṣyati), O Rāghava, with her heart rent asunder (hṛdayenāvadīrṇena)!
Narrative Context (Verses 25–30): Picturing Kausalyā's heartbreak when Lakṣmaṇa returns alone, Sītā blames her own past karma and folly for bringing death upon Rāma, who crossed the ocean only to perish in a cow's hoofprint.