Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 36 (Mālyavad-vacana-tiraskāraḥ — Rāvaṇena Laṅkā-dvāra-rakṣā-vidhānam)
माल्यवद्वचनतिरस्कारः — रावणेन लङ्काद्वाररक्षाविधानम्
VR 6.36.2Baroda CE 6.27.2
स बद्ध्वा भ्रुकुटिं वक्त्रे क्रोधस्य वशमागतः ।
[Baroda CE 6.27.2]sa baddhvā bhrukuṭiṃ vaktre krodhasya vaśamāgataḥ |
अमर्षात् परिवृत्ताक्षो माल्यवन्तमथाब्रवीत् ॥ २ ॥
amarṣāt parivṛttākṣo mālyavantamathābravīt || 2 ||
Scholarly Translation
Knitting his brow on his face and overpowered by wrath, he rolled his eyes in indignation (parivṛttākṣaḥ) and spoke thus to Mālyavān:
Narrative Context (Verses 1–6): Fallen under the sway of Time, Rāvaṇa angrily spurns Mālyavān's salutary counsel, accusing his grandfather of partiality toward the forest-dwelling mortal Rāma.