Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 46 (Vibhīṣaṇena Sugrīvādi-samāśvāsanam — Indrajitā Rāvaṇāya Nivedanam)
विभीषणेन सुग्रीवादिसमाश्वासनम् — इन्द्रजिता रावणाय निवेदनम्
VR 6.46.27Baroda CE 6.36.22
निष्पन्दौ तु तदा दृष्ट्वा भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ ।
[Baroda CE 6.36.22]niṣpandau tu tadā dṛṣṭvā bhrātarau rāmalakṣmaṇau |
वसुधायां निरुच्छ्वासौ हतावित्यन्वमन्यत ॥ २७ ॥
vasudhāyāṃ nirucchvāsau hatāvityanvamanyata || 27 ||
Scholarly Translation
Beholding the two brothers Rāma and Lakṣmaṇa lying motionless (niṣpandau) and breathless (nirucchvāsau) upon the earth, he [Indrajit] concluded that they were dead (hatāv ity anvamanyata).
Narrative Context (Verses 25–30): Deeming Rāma and Lakṣmaṇa dead, the cheering Rākṣasas acclaim Indrajit as he re-enters Laṅkā, while Vibhīṣaṇa addresses the tearful, panic-stricken Sugrīva.