Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 46 (Vibhīṣaṇena Sugrīvādi-samāśvāsanam — Indrajitā Rāvaṇāya Nivedanam)
विभीषणेन सुग्रीवादिसमाश्वासनम् — इन्द्रजिता रावणाय निवेदनम्
VR 6.46.43Baroda CE 6.36.37
मां तु दृष्ट्वा प्रधावन्तमनीकं सम्प्रहर्षितम् ।
[Baroda CE 6.36.37]māṃ tu dṛṣṭvā pradhāvantamanīkaṃ sampraharṣitam |
त्यजन्तु हरयस्त्रासं भुक्तपूर्वामिव स्रजम् ॥ ४३ ॥
tyajantu harayastrāsaṃ bhuktapūrvāmiva srajam || 43 ||
Scholarly Translation
“But seeing me rushing forth to cheer the gladdened army (māṃ tu dṛṣṭvā pradhāvantam anīkaṃ sampraharṣitam), let the Vānaras cast off their terror like a garland that has been worn and cast aside (bhuktapūrvām iva srajam)!”
Narrative Context (Verses 42–45): While Vibhīṣaṇa rallies the whispering, panic-stricken Vānara ranks to cast off their fear like a faded garland, Indrajit enters Laṅkā surrounded by his army and approaches Rāvaṇa.