Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 46 (Vibhīṣaṇena Sugrīvādi-samāśvāsanam — Indrajitā Rāvaṇāya Nivedanam)
विभीषणेन सुग्रीवादिसमाश्वासनम् — इन्द्रजिता रावणाय निवेदनम्
VR 6.46.49Baroda CE 6.36.43
स हर्षवेगानुगतान्तरात्मा श्रुत्वा गिरं तस्य महारथस्य ।
[Baroda CE 6.36.43]sa harṣavegānugatāntarātmā śrutvā giraṃ tasya mahārathasya |
जहौ ज्वरं दाशरथेः समुत्थं प्रहृष्टवाचाभिननन्द पुत्रम् ॥ ४९ ॥
jahau jvaraṃ dāśaratheḥ samutthaṃ prahṛṣṭavācābhinananda putram || 49 ||
Scholarly Translation
His inner soul swept along by a surge of joy (harṣavegānugatāntarātmā) upon hearing the words of that mighty car-warrior (śrutvā giraṃ tasya mahārathasya), Rāvaṇa cast off the fever of anxiety born of Daśaratha's son (jahau jvaraṃ dāśaratheḥ samuttham) and applauded his son with jubilant words (prahṛṣṭavācābhinananda putram).
Narrative Context (Verses 46–49): Hearing from Indrajit that Rāma and Lakṣmaṇa lie felled and motionless in the snare of arrows, Rāvaṇa leaps up to embrace his son, relieved of his long fever of dread.