Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 47 (Puṣpakam Āropya Sītayā Baddhayo Rāma-Lakṣmaṇayor Darśanam — Sītā-vilāpaḥ)
पुष्पकमारोप्य सीतया बद्धयो रामलक्ष्मणयोर्दर्शनम् — सीताविलापः
† VR 6.47.21† Partial Southern Recension (hemistich omitted in Baroda CE)
तौ दृष्ट्वा भ्रातरौ तत्र प्रवीरौ पुरुषर्षभौ ।
[Line 1: in Baroda CE 6.37.20]tau dṛṣṭvā bhrātarau tatra pravīrau puruṣarṣabhau |
† शयानौ पुण्डरीकाक्षौ कुमाराविव पावकी ॥ २१ ॥
[Line 2: Southern Recension only]† śayānau puṇḍarīkākṣau kumārāviva pāvakī || 21 ||
Scholarly Translation
Beholding those two heroic brothers, bulls among men (pravīrau puruṣarṣabhau), lotus-eyed (puṇḍarīkākṣau), lying there like the two youthful sons of Fire (kumārāv iva pāvakī)—
Narrative Context (Verses 19–24): Beholding Rāma and Lakṣmaṇa lying unconscious in the dust with their armor shattered and their bodies bristling like reed-thickets with shafts, Sītā weeps piteously, believing them dead.