Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 5 (Samudra-tīre Sītām Anusmṛtya Rāmasya Śoka-vilāpaḥ)
समुद्रतीरे सीतामनुस्मृत्य रामस्य शोकविलापः
VR 6.5.13Baroda CE 6.5.13
कदा सुचारुदन्तोष्ठं तस्याः पद्ममिवाननम् ।
[Baroda CE 6.5.13]kadā sucārudantoṣṭhaṃ tasyāḥ padmamivānanam |
ईषदुन्नाम्य पास्यामि रसायनमिवातुरः ॥ १३ ॥
īṣadunnāmya pāsyāmi rasāyanamivāturaḥ || 13 ||
Scholarly Translation
“When shall I slightly tilt up (īṣad unnāmya) her face, which is like a lotus (tasyāḥ padmam ivānanam) with lovely teeth and lips (sucāru-dantoṣṭham), and drink of it (pāsyāmi), as a sick man drinks the elixir of life (rasāyanam ivāturaḥ)?
Narrative Context (Verses 13–18): Rāma yearns to drink the elixir of Sītā's lotus-face and laments her wasting away among Rākṣasīs, comparing her future deliverance to the autumn moon breaking through dark clouds.