Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 5 (Samudra-tīre Sītām Anusmṛtya Rāmasya Śoka-vilāpaḥ)
समुद्रतीरे सीतामनुस्मृत्य रामस्य शोकविलापः
VR 6.5.17Baroda CE 6.5.16
अविक्षोभ्याणि रक्षांसि सा विधूयोत्पतिष्यति ।
[Baroda CE 6.5.16]avikṣobhyāṇi rakṣāṃsi sā vidhūyotpatiṣyati |
विधूय जलदान् नीलान् शशिलेखा शरत्स्विव ॥ १७ ॥
vidhūya jaladān nīlān śaśilekhā śaratsviva || 17 ||
Scholarly Translation
“Shaking off the unshakable Rākṣasas (avikṣobhyāṇi rakṣāṃsi sā vidhūya), she shall rise up (utpatiṣyati), just as the crescent moon in the autumn nights (śaśi-lekhā śaratsv iva) shakes off the dark rain-clouds (vidhūya jaladān nīlān).
Narrative Context (Verses 13–18): Rāma yearns to drink the elixir of Sītā's lotus-face and laments her wasting away among Rākṣasīs, comparing her future deliverance to the autumn moon breaking through dark clouds.