Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 64 (Rāvaṇena Kumbhakarṇāyālaṅkāra-pradānam — Kumbhakarṇena Saha Mahāpārśva-Mahodara-saṃvādaḥ)
रावणेन कुम्भकर्णायालंकारप्रदानम् — कुम्भकर्णेन सह महापार्श्वमहोदरसंवादः
VR 6.64.36Baroda CE 6.52.35
अनष्टसैन्यो ह्यनवाप्तसंशयो रिपुं त्वयुद्धेन जयञ्जनाधिपः ।
[Baroda CE 6.52.35]anaṣṭasainyo hyanavāptasaṃśayo ripuṃ tvayuddhena jayañjanādhipaḥ |
यशश्च पुण्यं च महान्महीपते श्रियं च कीर्तिं च चिरं समश्नुते ॥ ३६ ॥
yaśaśca puṇyaṃ ca mahānmahīpate śriyaṃ ca kīrtiṃ ca ciraṃ samaśnute || 36 ||
Scholarly Translation
A monarch who conquers his foe without battle, his army unharmed (anaṣṭasainyaḥ) and himself untouched by peril (anavāptasaṃśayaḥ), enjoys for a long time great renown, merit, fortune, and glory, O lord of earth!”
Narrative Context (Verses 31–36): Mahodara concludes that once Sītā believes Rāma is dead, Rāvaṇa can console and win her over in private through despair, securing bloodless victory and lasting glory without risking battle.