Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 65 (Kumbhakarṇasya Raṇa-niryāṇam — Vibhīṣaṇa-Kumbhakarṇa-saṃvādaḥ)
कुम्भकर्णस्य रणनिर्याणम् — विभीषणकुम्भकर्णसंवादः
† VR 6.65.16† Southern Recension only (omitted in Baroda CE)
† कुम्भकर्णबलाभिज्ञो जानंस्तस्य पराक्रमम् ।
[Southern Recension only (omitted in Baroda CE)]† kumbhakarṇabalābhijño jānaṃstasya parākramam |
† बभूव मुदितो राजा शशाङ्क इव निर्मलः ॥ १६ ॥
† babhūva mudito rājā śaśāṅka iva nirmalaḥ || 16 ||
Scholarly Translation
Well acquainted with Kumbhakarṇa's strength and knowing his valor, the king became joyful, radiant as the spotless moon (śaśāṅka iva nirmalaḥ).
Narrative Context (Verses 13–18): Bidden by Rāvaṇa to go forth like Death with his noose and devour the Vānaras and the two princes, Kumbhakarṇa joyfully seizes his blazing, gold-adorned black-iron pike.