Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 68 (Kumbhakarṇa-vadhaṃ Śrutvā Rāvaṇasya Śoka-vilāpaḥ)
कुम्भकर्णवधं श्रुत्वा रावणस्य शोकविलापः
VR 6.68.12Baroda CE 6.56.7
इदानीं खल्वहं नास्मि यस्य मे पतितो भुजः ।
[Baroda CE 6.56.7]idānīṃ khalvahaṃ nāsmi yasya me patito bhujaḥ |
दक्षिणोऽयं समाश्रित्य न बिभेमि सुरासुरात् ॥ १२ ॥
dakṣiṇo'yaṃ samāśritya na bibhemi surāsurāt || 12 ||
Scholarly Translation
Truly I exist no more today (idānīṃ khalv ahaṃ nāsmi), since this right arm of mine (dakṣiṇo'yaṃ bhujaḥ) has fallen—relying upon which (samāśritya) I never feared gods or asuras!”
Narrative Context (Verses 7–12): While Devāntaka, Narāntaka, Triśiras, Atikāya, Mahodara, and Mahāpārśva weep for Kumbhakarṇa, Rāvaṇa regains consciousness and laments the loss of his right arm.