Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 69 (Triśiro-Devāntaka-Narāntakātikāya-Mahodara-Mahāpārśvānāṃ Niryāṇam — Aṅgadena Narāntaka-vadhaḥ)
त्रिशिरोदेवान्तकनरान्तकातिकायमहोदरममहापार्श्वानां निर्याणम् — अङ्गदेन नरान्तकवधः
VR 6.69.1Baroda CE 6.57.1
एवं विलपमानस्य रावणस्य दुरात्मनः ।
[Baroda CE 6.57.1]evaṃ vilapamānasya rāvaṇasya durātmanaḥ |
श्रुत्वा शोकाभिभूतस्य त्रिशिरा वाक्यमब्रवीत् ॥ १ ॥
śrutvā śokābhibhūtasya triśirā vākyamabravīt || 1 ||
Scholarly Translation
Hearing the wicked-souled Rāvaṇa (rāvaṇasya durātmanaḥ) lamenting thus (evaṃ vilapamānasya), overwhelmed with grief (śokābhibhūtasya), Triśiras spoke these words:
Narrative Context (Verses 1–6): Hearing Rāvaṇa lament over Kumbhakarṇa, Prince Triśiras rebukes his unmanly grief, reminds him of his Brahmā-given weapons and past victories, and volunteers for battle.