Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 69 (Triśiro-Devāntaka-Narāntakātikāya-Mahodara-Mahāpārśvānāṃ Niryāṇam — Aṅgadena Narāntaka-vadhaḥ)
त्रिशिरोदेवान्तकनरान्तकातिकायमहोदरममहापार्श्वानां निर्याणम् — अङ्गदेन नरान्तकवधः
VR 6.69.92Baroda CE 6.57.86
अथाङ्गदो मुष्टिविशीर्णमूर्धा सुस्राव तीव्रं रुधिरं भृशोष्णम् ।
[Baroda CE 6.57.86]athāṅgado muṣṭiviśīrṇamūrdhā susrāva tīvraṃ rudhiraṃ bhṛśoṣṇam |
मुहुर्विजज्वाल मुमोह चापि संज्ञां समासाद्य विसिस्मिये च ॥ ९२ ॥
muhurvijajvāla mumoha cāpi saṃjñāṃ samāsādya visismiye ca || 92 ||
Scholarly Translation
Then Aṅgada, his head lacerated by that fist-blow (muṣṭiviśīrṇamūrdhā), bled a fierce, scalding stream of blood (susrāva tīvraṃ rudhiraṃ bhṛśoṣṇam); for a moment he blazed with fury and swooned (muhur vijajvāla mumoha cāpi), and then, recovering consciousness, was filled with wonder (saṃjñāṃ samāsādya visismiye ca).
Narrative Context (Verses 91–96): Struck on the head by Narāntaka's fist, Aṅgada recovers and crushes Narāntaka's chest with a single fatal blow as gods and monkeys cheer and Rāma marvels.