Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 76 (Kumbha-Nikumbhayor Yuddham — Sugrīveṇa Kumbha-vadhaḥ)
कुम्भनिकुम्भयोर्युद्धम् — सुग्रीवेण कुम्भवधः
VR 6.76.67Baroda CE 6.63.32
तां छादयन्तीमाकाशं वृक्षवृष्टिं दुरासदाम् ।
[Baroda CE 6.63.32]tāṃ chādayantīmākāśaṃ vṛkṣavṛṣṭiṃ durāsadām |
कुम्भकर्णात्मजः श्रीमांश्चिच्छेद स्वशरैः शितैः ॥ ६७ ॥
kumbhakarṇātmajaḥ śrīmāṃściccheda svaśaraiḥ śitaiḥ || 67 ||
Scholarly Translation
With his own whetted arrows (svaśaraiḥ śitaiḥ), the glorious son of Kumbhakarṇa (kumbhakarṇātmajaḥ śrīmān) severed that unassailable rain of trees (tāṃ vṛkṣavṛṣṭiṃ durāsadām) that was darkening the sky (chādayantīm ākāśam).
Narrative Context (Verses 67–72): Kumbha bristles Sugrīva's flying trees with arrows like spiked śataghnīs, but Sugrīva endures the shafts, snaps Kumbha's rainbow-bright bow, and addresses him with ironic praise.