Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 83 (Māyā-Sītā-vadhaṃ Śrutvā Rāmasya Mohaḥ — Lakṣmaṇasya Śoka-vilāpaḥ)
मायासीतावधं श्रुत्वा रामस्य मोहः — लक्ष्मणस्य शोकविलापः
VR 6.83.29Baroda CE 6.70.28
यदि धर्मो भवेद् भूत अधर्मो वा परंतप ।
[Baroda CE 6.70.28]yadi dharmo bhaved bhūta adharmo vā paraṃtapa |
न स्म हत्वा मुनिं वज्री कुर्यादिज्यां शतक्रतुः ॥ २९ ॥
na sma hatvā muniṃ vajrī kuryādijyāṃ śatakratuḥ || 29 ||
Scholarly Translation
If Dharma alone—or Adharma alone—were absolute (bhūtaḥ), O scorcher of foes, the thunderbolt-wielder Śatakratu would not have slain the sage (hatvā munim) and then performed sacrifice (kuryād ijyām)!
Narrative Context (Verses 25–30): Lakṣmaṇa urges Rāma to abandon weak reliance on Dharma in favor of heroic might, citing Daśaratha's broken pledge and Indra's sacrifice after slaying Tvaṣṭṛ's son.