Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 93 (Indrajid-vadhaṃ Śrutvā Rāvaṇasya Vilāpaḥ — Sītāṃ Hantuṃ Pravṛttasya Supārśvena Nivāraṇam)
इन्द्रजिद्वधं श्रुत्वा रावणस्य विलापः — सीतां हन्तुं प्रवृत्तस्य सुपार्श्वेन निवारणम्
VR 6.93.2Baroda CE 6.80.2
युद्धे हतो महाराज लक्ष्मणेन तवात्मजः ।
[Baroda CE 6.80.2]yuddhe hato mahārāja lakṣmaṇena tavātmajaḥ |
विभीषणसहायेन मिषतां नो महाद्युतिः ॥ २ ॥
vibhīṣaṇasahāyena miṣatāṃ no mahādyutiḥ || 2 ||
Scholarly Translation
“O great king, your son of mighty splendor (mahādyutiḥ) has been slain in battle by Lakṣmaṇa, aided by Vibhīṣaṇa (vibhīṣaṇasahāyena), before our very eyes (miṣatāṃ naḥ)!
Narrative Context (Verses 1–6): Learning of Indrajit's slaying in battle, the ministers of Pulastya's scion hastily report the dreadful news to Rāvaṇa, who falls into a deep swoon before lamenting his mighty son.