Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 93 (Indrajid-vadhaṃ Śrutvā Rāvaṇasya Vilāpaḥ — Sītāṃ Hantuṃ Pravṛttasya Supārśvena Nivāraṇam)
इन्द्रजिद्वधं श्रुत्वा रावणस्य विलापः — सीतां हन्तुं प्रवृत्तस्य सुपार्श्वेन निवारणम्
VR 6.93.37Baroda CE 6.80.32 (3-line verse in CE)
तदिदं तथ्यमेवाहं करिष्ये प्रियमात्मनः ।
[Baroda CE 6.80.32 (3-line verse in CE)]tadidaṃ tathyamevāhaṃ kariṣye priyamātmanaḥ |
वैदेहीं नाशयिष्यामि क्षत्रबन्धुमनुव्रताम् ॥ ३७ ॥
vaidehīṃ nāśayiṣyāmi kṣatrabandhumanuvratām || 37 ||
Scholarly Translation
“Therefore I shall make that very thing a reality (tad idaṃ tathyam evāhaṃ kariṣye), doing what is pleasing to myself (priyam ātmanaḥ): I shall destroy Vaidehī, who remains devoted to a wretched Kṣatriya (kṣatrabandhum anuvratām)!”
Narrative Context (Verses 37–42): Vowing to slay Sītā, who remains devoted to a mere outcaste Kṣatriya, Rāvaṇa snatches up his sky-bright sword and rushes out with his queens and ministers amid Rākṣasa roars.