Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 93 (Indrajid-vadhaṃ Śrutvā Rāvaṇasya Vilāpaḥ — Sītāṃ Hantuṃ Pravṛttasya Supārśvena Nivāraṇam)
इन्द्रजिद्वधं श्रुत्वा रावणस्य विलापः — सीतां हन्तुं प्रवृत्तस्य सुपार्श्वेन निवारणम्
VR 6.93.40Baroda CE 6.80.34
संक्रुद्धः खड्गमादाय सहसा यत्र मैथिली ।
[Line 1: in Baroda CE 6.80.34]saṃkruddhaḥ khaḍgamādāya sahasā yatra maithilī |
व्रजन्तं राक्षसं प्रेक्ष्य सिंहनादं विचुक्रुशुः ॥ ४० ॥
[Line 2: in Baroda CE 6.80.35]vrajantaṃ rākṣasaṃ prekṣya siṃhanādaṃ vicukruśuḥ || 40 ||
Scholarly Translation
Seeing the enraged Rākṣasa rushing suddenly sword in hand (khaḍgam ādāya sahasā) toward the place where Maithilī was, they [the Rākṣasas] raised a lion-roar (siṃhanādaṃ vicukruśuḥ).
Narrative Context (Verses 37–42): Vowing to slay Sītā, who remains devoted to a mere outcaste Kṣatriya, Rāvaṇa snatches up his sky-bright sword and rushes out with his queens and ministers amid Rākṣasa roars.