Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 93 (Indrajid-vadhaṃ Śrutvā Rāvaṇasya Vilāpaḥ — Sītāṃ Hantuṃ Pravṛttasya Supārśvena Nivāraṇam)
इन्द्रजिद्वधं श्रुत्वा रावणस्य विलापः — सीतां हन्तुं प्रवृत्तस्य सुपार्श्वेन निवारणम्
VR 6.93.55Baroda CE 6.80.45 (3-line verse in CE)
हनूमतस्तु तद् वाक्यं न कृतं क्षुद्रया मया ।
[Baroda CE 6.80.45 (3-line verse in CE)]hanūmatastu tad vākyaṃ na kṛtaṃ kṣudrayā mayā |
यद्यहं तस्य पृष्ठेन तदायासमनिर्जिता ॥ ५५ ॥
yadyahaṃ tasya pṛṣṭhena tadāyāsamanirjitā || 55 ||
Scholarly Translation
“Alas, that word of Hanūmān was not acted upon by wretched me (na kṛtaṃ kṣudrayā mayā)! Had I, unvanquished (anirjitā), departed then upon his back (yady ahaṃ tasya pṛṣṭhena tadāyāsam),
Narrative Context (Verses 55–59): Regretting that she did not ride away on Hanūmān's back when he offered, Sītā grieves for the heartbroken Kausalyā and curses the wicked hunchback Mantharā.