Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 93 (Indrajid-vadhaṃ Śrutvā Rāvaṇasya Vilāpaḥ — Sītāṃ Hantuṃ Pravṛttasya Supārśvena Nivāraṇam)
इन्द्रजिद्वधं श्रुत्वा रावणस्य विलापः — सीतां हन्तुं प्रवृत्तस्य सुपार्श्वेन निवारणम्
VR 6.93.56Baroda CE 6.80.45
नाद्यैवमनुशोचेयं भर्तुरङ्कगता सती ।
[Line 1: in Baroda CE 6.80.45]nādyaivamanuśoceyaṃ bharturaṅkagatā satī |
मन्ये तु हृदयं तस्याः कौसल्यायाः फलिष्यति ॥ ५६ ॥
[Line 2: in Baroda CE 6.80.46]manye tu hṛdayaṃ tasyāḥ kausalyāyāḥ phaliṣyati || 56 ||
Scholarly Translation
resting today upon my husband's lap (bhartur aṅkagatā satī), I would not be grieving thus (nādyaivam anuśoceyam)! I think the heart of that Kausalyā will surely burst (hṛdayaṃ tasyāḥ kausalyāyāḥ phaliṣyati),
Narrative Context (Verses 55–59): Regretting that she did not ride away on Hanūmān's back when he offered, Sītā grieves for the heartbroken Kausalyā and curses the wicked hunchback Mantharā.