Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 93 (Indrajid-vadhaṃ Śrutvā Rāvaṇasya Vilāpaḥ — Sītāṃ Hantuṃ Pravṛttasya Supārśvena Nivāraṇam)
इन्द्रजिद्वधं श्रुत्वा रावणस्य विलापः — सीतां हन्तुं प्रवृत्तस्य सुपार्श्वेन निवारणम्
† VR 6.93.61† Partial Southern Recension (hemistich omitted in Baroda CE)
रोहिणीमिव चन्द्रेण बिना ग्रहवशं गताम् ।
[Line 1: in Baroda CE 6.80.50]rohiṇīmiva candreṇa binā grahavaśaṃ gatām |
† एतस्मिन्नन्तरे तस्य अमात्यः शीलवान् शुचिः ॥ ६१ ॥
[Line 2: Southern Recension only]† etasminnantare tasya amātyaḥ śīlavān śuciḥ || 61 ||
Scholarly Translation
like Rohiṇī fallen under the sway of a malefic planet (grahavaśaṃ gatām) when separated from the Moon (candreṇa vinā), at that very moment his minister, virtuous and pure (amātyaḥ śīlavān śuciḥ),
Narrative Context (Verses 60–64): Beholding Sītā lamenting like Rohiṇī bereft of the Moon under a malefic planet's sway, the virtuous minister Supārśva steps forward and rebukes Rāvaṇa for contemplating woman-slaughter.