Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 93 (Indrajid-vadhaṃ Śrutvā Rāvaṇasya Vilāpaḥ — Sītāṃ Hantuṃ Pravṛttasya Supārśvena Nivāraṇam)
इन्द्रजिद्वधं श्रुत्वा रावणस्य विलापः — सीतां हन्तुं प्रवृत्तस्य सुपार्श्वेन निवारणम्
VR 6.93.62Baroda CE 6.80.51
सुपार्श्वो नाम मेधावी रावणं रक्षसां वरम् ।
[Baroda CE 6.80.51]supārśvo nāma medhāvī rāvaṇaṃ rakṣasāṃ varam |
निवार्यमाणः सचिवैरिदं वचनमब्रवीत् ॥ ६२ ॥
nivāryamāṇaḥ sacivairidaṃ vacanamabravīt || 62 ||
Scholarly Translation
the wise one named Supārśva (supārśvo nāma medhāvī), even though held back by the other counselors (nivāryamāṇaḥ sacivaiḥ), spoke these words to Rāvaṇa, the foremost of Rākṣasas:
Narrative Context (Verses 60–64): Beholding Sītā lamenting like Rohiṇī bereft of the Moon under a malefic planet's sway, the virtuous minister Supārśva steps forward and rebukes Rāvaṇa for contemplating woman-slaughter.