Book 6 · Yuddhakāṇḍa · Sarga 93 (Indrajid-vadhaṃ Śrutvā Rāvaṇasya Vilāpaḥ — Sītāṃ Hantuṃ Pravṛttasya Supārśvena Nivāraṇam)
इन्द्रजिद्वधं श्रुत्वा रावणस्य विलापः — सीतां हन्तुं प्रवृत्तस्य सुपार्श्वेन निवारणम्
VR 6.93.63Baroda CE 6.80.52
कथं नाम दशग्रीव साक्षाद्वैश्रवणानुज ।
[Baroda CE 6.80.52]kathaṃ nāma daśagrīva sākṣādvaiśravaṇānuja |
हन्तुमिच्छसि वैदेहीं क्रोधाद् धर्ममपास्य च ॥ ६३ ॥
hantumicchasi vaidehīṃ krodhād dharmamapāsya ca || 63 ||
Scholarly Translation
“How could it be, O ten-necked one, O direct younger brother of Vaiśravaṇa [Kubera] (sākṣād vaiśravaṇānuja), that out of wrath you wish to slay Vaidehī, casting aside righteousness (dharmam apāsya ca)?
Narrative Context (Verses 60–64): Beholding Sītā lamenting like Rohiṇī bereft of the Moon under a malefic planet's sway, the virtuous minister Supārśva steps forward and rebukes Rāvaṇa for contemplating woman-slaughter.