Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 108 (Śatrughnāgamanam — Sugrīva-Vibhīṣaṇa-Hanumad-ādīnām Āgamanam — Vibhīṣaṇa-Hanumaj-Jāmbavad-ādibhyaś Cirañjīvitvopadeśaḥ)
शत्रुघ्नागमनम् — सुग्रीवविभीषणहनुमदादीनामागमनम् — विभीषणहनुमज्जाम्बवदादिभ्यश्चिरञ्जीवित्वोपदेशः
VR 7.108.11Baroda CE 7.98.11
सुबाहुं मधुरायां च वैदेशे शत्रुघातिनम् ।
[Baroda CE 7.98.11]subāhuṃ madhurāyāṃ ca vaideśe śatrughātinam |
ययौ स्थाप्य तदा ऽयोध्यां रथेनैकेन राघवः ॥ ११ ॥
yayau sthāpya tadā 'yodhyāṃ rathenaikena rāghavaḥ || 11 ||
Scholarly Translation
Having installed Subāhu in Madhurā and Śatrughātin in Vaideśa (subāhuṃ madhurāyāṃ ca vaideśe śatrughātinam), Rāghava [Śatrughna] then journeyed to Ayodhyā in a single chariot (yayau ... ayodhyāṃ rathenaikena rāghavaḥ).
Narrative Context (Verses 7–12): Hearing of the impending end of his dynasty’s earthly sojourn, Śatrughna convenes his ministers and the priest Kāñcana, divides Madhurā’s army and wealth between his consecrated sons Subāhu and Śatrughātin, and speeds in a single chariot to Ayodhyā to behold Rāma blazing like fire.