Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 19 (Rāvaṇena Anaraṇya-vadhaḥ — Anaraṇyena Rāvaṇāya Rāma-haste Vadha-śāpaḥ)
रावणेन अनरण्यवधः — अनरण्येन रावणाय रामहस्ते वधशापः
VR 7.19.25Baroda CE 7.19.20
तस्यैवं ब्रुवतो राजा मन्दासुर्वाक्यमब्रवीत् ।
[Baroda CE 7.19.20]tasyaivaṃ bruvato rājā mandāsurvākyamabravīt |
किं शक्यमिह कर्तुं वै कालो हि दुरतिक्रमः ॥ २५ ॥
kiṃ śakyamiha kartuṃ vai kālo hi duratikramaḥ || 25 ||
Scholarly Translation
As he spoke thus (tasyaivaṃ bruvataḥ), the king, with failing breath (mandāsuḥ), uttered these words: “What indeed can be done here (kiṃ śakyam iha kartuṃ vai), for Time is insurmountable (kālo hi duratikramaḥ)!
Narrative Context (Verses 24–27): When Rāvaṇa boasts that none in the three worlds can match him and accuses Anaraṇya of heedless indulgence, the dying king calmly replies that Time alone—not Rāvaṇa—has brought his end while he fought unyielding.