Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 19 (Rāvaṇena Anaraṇya-vadhaḥ — Anaraṇyena Rāvaṇāya Rāma-haste Vadha-śāpaḥ)
रावणेन अनरण्यवधः — अनरण्येन रावणाय रामहस्ते वधशापः
VR 7.19.26Baroda CE 7.19.21
नह्यहं निर्जितो रक्षस्त्वया चात्मप्रशंसिना ।
[Baroda CE 7.19.21]nahyahaṃ nirjito rakṣastvayā cātmapraśaṃsinā |
कालेनैव विपन्नो ऽहं हेतुभूतस्तु मे भवान् ॥ २६ ॥
kālenaiva vipanno 'haṃ hetubhūtastu me bhavān || 26 ||
Scholarly Translation
“Truly, O rākṣasa, I have not been vanquished by you (na hy ahaṃ nirjito rakṣas tvayā), who boast of yourself (ātma-praśaṃsinā); by Time alone have I been struck down (kālenaiva vipanno ’ham), while you are merely the instrument for me (hetu-bhūtas tu me bhavān).
Narrative Context (Verses 24–27): When Rāvaṇa boasts that none in the three worlds can match him and accuses Anaraṇya of heedless indulgence, the dying king calmly replies that Time alone—not Rāvaṇa—has brought his end while he fought unyielding.